امروز با دوستان دانشگاهی برای تحقیق گروهی به یک کارخانه تولید کیتهای تست بارداری به پوچانگ رفته بودیم. چند نکته به نظرم جالب رسید که به نظرم رسید در اینجا بنویسم :
1- برعکس انتظاری که داشتم کارخانه بسیار کوچک وبیشتر شبیه یک کارگاه بود ، کل ساختمان به اندازه یک ساختمان دو طبقه با زیر بنای حدود 500 متر بود ، محیط کارخانه مناسب یک کارخانه تولید محصولات بهداشتی نبود
2- قیافه آدمها هم بیشتر به آدمهای بدبخت و بیچاره می خورد حتی مدیران آنجا
3- وقتی به یاد کارخانه هایی که در ایران رفته بودم می افتم بسیار تمیز مرتب و بهداشتی بودند و اتاق مدیر عامل بسیار بزرگ و شکیل بود.
4- جلسه ای با مدیر عامل ، مدیر مارکتینگ و مدیر توسعه بازار این شرکت داشتیم . اول از همه اینکه با اون قیافه های درپیت بسیار روان و خوب انگلیسی صحبت می کردند . دوم اینکه سطح اطلاعات علمی آنها بسیار بالا بود و شرایط اقتصادی وبازار و شرایط بازارهای تجاری را خوب بررسی کرده بودند . جالب این بود که محصولاتشان به بسیاری از کشورها از جمله خاورمیانه صادر می شد .
نتیجه گیری اخلاقی رو به خودتون واگذار می کنم
نکته : نتیجه گیری یک دوست : در ایران آفتابه لگن هفت دست ، شام و ناهار هیچی
0 comments:
ارسال يک نظر