کلید

این موضوع در مورد کلید زندگی یا کلید رفع مشکلات نیست بلکه در مورد همین کلیدها یا دسته کلیدهایی است که ما در ایران در دست می گیریم.

اینبار از تفاوتهای مالزی با ایران در مورد کلیدها می خواهم بنویسم . اینجوری که من در حال حاضر دو عدد کلید بیشتر ندارم یکی مال در خانه ودیگری مال صندوق پستیست ولی به جای بقیه کلیدها یا دسته کلیدی که در ایران داشتم اینجا یک دسته کارت الکترونیکی دارم. اما چرا در ایران اینطور نیست و اصلاً این کارتهای الکترونیکی چه کمکی می کنند. راستش رو بخواهید من فکر میکنم مهمترین کاربرد اونها بالا بردن امنیت است. خوب حالا اسم کلیدها یا همان کارتها رو می نویسم  و قضاوت در مورد امنیت رو به خودتون می سپارم

1-      کارت الکترونیکی جهت ورودی به آپارتمان و ورود به آسانسورها

2-      کارت الکترونیکی جهت ورود به پارکینگ

3-      کارت الکترونیکی جهت ورود به ساختمان محل کار

4-      کارت الکترونیکی جهت ورود به دفتر کار

5-      کارت الکترونیکی جهت ورود به پارکینگ محل کار

6-      کارت الکترونیکی جهت ورود به کتابخانه در دانشگاهها

  جدا از کارتهای ورودی فوق کارتهای الکترونیکی زیر هم در جیب اینجانب یافت می شود ، بعضی از اونها واقعاً برای بالا بردن     سرعت عمل کارا هستند 

1-      کارت بانک ATM

2-      کارت بانک Master

3-      کارت touch and go  جهت عبور از عوارضی ها و پرداخت پارکینگهای عمومی

بعضیهاشونم برای پس انداز ( البته بیشتر تبلیغاتی هستند )

4-      کارت تخفیف شرکت جاسکو

5-      کارت تخفیف شرکت تسکو

6-      کارت تخفیف شرکت ایستان

7-      کارت تخفیف کتابفروشی

مابقی رو هم یادم نمیاد ، اما همه اینها رو نوشتم تا این رو بگم که چیزهای خوبی در دنیا هست که ما ایرانیها که واقعا ً هم با کلاس تر و هم با شعور تر از آدمهای این کشورها هستیم همه می دونیم و باید فرهنگشو در کشورمون پیاده کنیم مثل همین کارت بانکها که در ایران هنوز فرهنگ استفادش جا نیفتاده و یکی از دلایل عمدش سیاستهای نادرست دولتمردانمون هست  ( موضوع رو سیاسیش نمی کنم ولی حقایق رو همه می دونند والبته کشوری که 30 سال در حال جنگ با دشمن فرضی است بهتر از این نمیشه )